zo als ik al denk. mensen die zich zelf snijden 9 van de 10 keer gaat het goed. er is altijd een tiende keer en die gaat fout.. snijden is slecht al weet ik dat jullie heel veel meemaken enzo en dat dat ook niet niks is maar hee je leeft maar 1 keer. een kat heeft 9 levens jij hebt er maar 1 en op die ene leven moet je zuinig zijn. je moet blij met je zelf zijn en alles er uit halen wat er in zit.. ook al is het heel moeilijk want zeg nou zelf het word steeds gekker en gekker deze wereld en het word je ook niet gemakkelijk gemaakt. maar probeer dat negatieve over te zetten in het positieve..en wees zuinig op je zelf. want ieder persoon is uniek en heeft zijn eigen waarden jij ook! nou weet ik wel dat ik makkelijk praten maar probeer die mes weg te gooien.. zet die knop om. zet die knop om van het snijden naar het respect hebben voor je zelf en van je zelf te gaan houden..

@kittyinlove
Voor veel 'snijders' is het niet zo zeer een teken van gebrek aan zelfrespect, meer een vorm van afleiding van het leven om ze heen.

Uhm nou, Vitani94. Je kunt het wel aanvullen.

Het is een beetje als anorexia. De automulitant (zeg je dat eigenlijk wel zo?) wilt zichzelf niet dood hebben, maar wilt op een bepaalde manier macht uitvoeren over haar eigen leven. (zo beschouw ik het een beetje)

Mooie woordkeuze haha. :P Nee, ik snap wat je bedoelt.

Nouja, ik dacht eerder van: als je op die manier die macht wil uitvoeren, dan heb je geen respect voor het uiterlijk van je lichaam. Maar het is iets in het hoofd dat dat niet laat doordringen. Dus zelf zouden ze nooit die visie hebben.

Het is inderdaad hetzelfde soort 'stemmetje' in je hoofd die je 'dwingt' om dat te doen en je kunt het niet in je eentje oplossen in de meeste gevallen. Enkel als je een hele sterke geest hebt lukt je dat, ik ben van het krabben afgekomen door heel veel praten met mensen die ik nu als hele goede vrienden zie.

@Kittyinlove Een kat heeft officieël helemaal geen negen levens, dat is een fabel. Net zoals honden gaat hun leven ook x zoveel ... Maar ze hebben geen negen levens.

Maar in ieder geval, zoals iedereen hier boven zegt, snijden is verkeerd. Dat weet je zelf ook wel, want anders had je niet gevraagd om hulp. Trouwens, je zei dat je niet om hulp durfde te vragen, maar dat deed je anders wel via dit Topic! Dat is al een zeer goede stap! Dat laat zien dat je er tenminste iets aan wilt doen!

Ook ik begrijp natuurlijk niet wat je problemen zijn, want je hebt een vriendje, goede vrienden etc. Waarschijnlijk gaat het om iets nog ergers.

Wat ik zou zeggen;
Stap 1: Die heb je gedaan, goed zo!
Stap 2: Snij de gevoelens niet van je af, schrijf ze van je af, dans ze van je af, sla ze van je af etc.
Stap 3: Het is net als afkicken. HET GAAT GEWOON MOEILIJK. Probeer de verleiding te vermijden, berg alle messen op, blijf uit de buurt van messen of scherpe voorwerpen, spreek vaker af met vrienden etc. etc. Blijf uit de buurt van die gedachte.
Stap 4: Als je gefrustreerd bent praat er met iemand over, bijvoorbeeld je beste vriendin. Huilen mag, huilen is gezond! Huilen is niet een teken van zwakte, huilen is een teken van overwinnen!
Stap 5: Denk er goed over na. Wat doet het nou eigenlijk met je? Is het ech zo fijn? Is he echt zo fijn om jezelf de dood in te jagen? Is het echt ze fijn om duizenden littekens te hebben in je armen? Is het echt zo fijn, om gewoon, ergens in te kunnen snijden?

Stop met snijden, meid. Het enigste waar jij nog in mag snijden is eten. Laat je gevoelens je lot niet bepalen. 't Zou vreselijk zijn om op dit punt de moed op te geven.