Hee,
ik heb dit al een hele tijd en weet nog steeds niet waar het van komt, of hoe ik ervan af kom..
Regelmatig heb ik 's avonds of ineens midden op de dag een ontzettend k*tgevoel.
Het is zegmaar verdriet, stress en soms zenuwen, denk ik.
Op zo'n moment voel ik me heel leeg en heel ongelukkig.
Ik wil dan schreeuwen maar kan het niet, dan wil ik huilen maar ik wil ook niet huilen omdat ik niet weet waarom..
Er zit een brok in mijn keel en ik krijg de neiging om mezelf wat te doen, maar ik doe niets waardoor ik ook nog eens boos op mezelf word.

Ik heb geen idee waar het vandaan komt, kan het zijn door bepaalde dingen die ik heb meegemaakt? Mijn omgeving? Of zijn het dezelfde dingen die mijn vader heeft gedurende zijn depressie??

En hoe kom ik ervan af? Ik wil er best over praten, en doe dat ook met mijn vriend maar omdat ik het zelf ook niet weet kan hij er ook niets mee...

Kan iemand mij helpen??

xx

Dat had ik eerst ook, ik weet niet, ik voelde me eerst ook heel klote. En ben me eigen gewoon anders gaan opstellen naar mensen. Ik wist namelijk ook niet hoe ik dit heb laten gebeuren..

Zou ik niet weten..

Misschien moet je praten met iemand die een andere kijk heeft op dingen en die je wel begrijpt.

Hoe oud ben je?
Ik had daar namelijk in de puberteit heel erg veel last van (ben heel vroeg begonnen en daarom met mijn 14 jaar al uitgepubert) en dat kwam ook gewoon door de puberteit..

Jaa dat heb ik ook,
dan lig je in je bed ,, en opeens heb je het gevoel dat je hier niet meer thuis ben,, dat je lichaam niet meer bij je past..


Maar reactie boven mij kan denk wel kloppen,, want ik zit wel in de puberteit

Hee!

Heel herkenbaar! Ik heb dat net achter de rug. Bij kwam het door te veel indrukken.
Ik deed veel te veel, en allemaal tegelijk, dan was er niks aan de hand.
Maar als ik dan in de rust kwam, dat ik ineens niks hoefde te doen, voelde ik me ineens kut.
En dat kwam dus gewoon omdat ik veel te veel deed, ik had gewoon even een tijdje wat rust nodig, gewoon even thuis op de bank hangen en tv kijken, of alleen even lekker wandelen met de hond of een boek lezen. Maar niet met vriendinnen afspreken, niet problemen gaan opzoeken en redenen waarom ik me zo voel.

Soms mag je je gewoon even een tijde 'kut' voelen. Geniet gewoon eens van je kutgevoel.
En denk gewoon 'ach, nu voel ik me even heel lekker kut!' (heb ik van m;n moeder geleerd')
Er hoeft niet meteen een reden te zijn.

Het kunnen ook gewoon hormonen zijn, want op die leeftijd zit je nu ook.

Houd het gewoon een beetje in de gaten, maar ga er niet vreselijk mee zitten.
Pas als het erg lang aanhoud, zou ik gewoon thuis vragen of je met iemand mag praten, een psycholoog ofzo, is ook niks mis mee. Het helpt echt heel goed, en er gaan zoveel jongeren van deze leeftijd daar heen.

Liefs

Lieverd,

Ik heb t ook hoor.
Komt denk ik door de puberteit.
Ik heb het aangegeven bij mijn huisarts en ik moet nu af en toe een gesprekje houden met een soort van 'psycholoog'. Naja, dat klinkt een beetje te heftig,.

Je zou met mensen kunnen praten die hetzelfde hebben, of een dagboek bij kunnen houden zodat je je gevoelens kunt opschrijven.

Ik heb het idee dat mijn hoofd te vol zit, maar dat is na een huilbui meestal wel over. Gelukkig heeft mn vriend er begrip voor, maar soms heb ik het idee dat ik ruzie uitlok xD

Hopelijk heb je hier iets aan..

Soms kun je het nodig hebben om even een potje te janken om te ontladen door dingen die je overdag mee hebt gemaakt waarvan je op dat moment niet heel veel stress hebt gehad, maar die schijnbaar toch iets met je hebben gedaan. Dus gewoon laten gaan die tranen .

Ja, huilen helpt bij mij echt

Heel herkenbaar, ik kan het gevoel ook niet verder plaatsen dan het hokje 'K*tgevoel'

Ik heb het heeeeel lang gehad. Echt een paar jaar lang.. Bij mij kwam het omdat er in die periode heel veel mensen in mijn omgeving zijn doodgegaan. Daardoor voelde ik me eenzaam en tegelijkertijd werd ik gepest. Ik praatte met mijn ouders maar het hielp niet want zolang ik niet wist waarom ik me k*t voelde konden ze me niet helpen. Ook opschrijven in me dagboek hielp niet terwijl dat normaal ALTIJD werkt.
Iemand had het in de gaten bij mijn vormsel en heeft toen met me gepraat. Ze is geen psycholoog maar wel iets in die richting. Ze kende allemaal trucjes voor me lichaam met masseren en dat soort vage dingen (weet niet hoe ik moet noemen) en daarna voelde ik me een stuk beter. Ze is later nog 1x langs geweest en heb er geen last meer van! Hoop dat je er wat aan hebt.

mmh, ik wilde er net iets over gaan plaatsen.
maar ik heb/had het ook, opeens komt alles omhoog waar je vroeger niet na overdacht.
of je dacht er wel aan maar niet zo diep.
ik heb het opgezocht en ze zeggen dat het meestal komt door een ruzie-achtige dag/ vervelende dag.
als je dan in je bed ligt, komt alles weer naar boven omdat je al zo slechte dag had wordt het erger.
het klinkt kinderachtig, maar toen ik dat voor de 3x had riep ik huilend mijn moeder.
ze praatte met me, en het was eruit.
nog 1 tip zet een glaasje water naast je bed.
en denk vooral aan vrolijke dingen, of koop een dagboek en schrijf erin voordat je naar bed gaat.
ik heb het ook gedaan en het werkt, schrijf de min punten en de plus punten op.
en denk wat je de volgende dag kan verbeteren.

veel succes & sterkte.

x

Ik denk ook dat het vooral puberhormoontjes zijn .

ik heb het ook, en ik denk dat superveel mensen het hebben.
in bed breek je gewoon altijd, want dat is gewoon totaal je eigen, waar niemand je zomaar hoort...

Ik denk 't ook, 't komt vooral door de puberteit.

Ook ik heb hier last van gehad.

Tsja, die verrekte hormonen ook.