Hey meid, ik ben 16 en op jouw leeftijd had ik ongeveer hetzelfde probleem, maar toch anders.
Op mijn twaalfde had ik mijn eerste tongzoen: het was als een koude douche, ik verwachtte er te veel van en het sloeg volledig tegen.
Mijn vriendje daarna heb ik niet eens durven zoenen, omdat ik 1. niet weer hetzelfde onaangename gevoel zou krijgen en 2. bang was dat ik zou falen.
Bij mijn vriendje daarna (ik had tussen mijn 12 en 14 meerdere vriendjes, stelde weinig voor) had ik het gevoel als jou. Ik durfde het gewoon niet meer.
Uiteindelijk had ik het gedaan en ja hoor, weer viel het tegen. Ik dacht dat het aan mij lag, dat ik niet kon zoenen.
Toen mijn huidig vriendje en ik bijna samen waren (en toen ik wist dat we eens zouden gaan zoenen) had ik een vreselijk grote angst. Het was al twee keer mislukt, waarom zou het deze keer wel lukken? Hij had mij al een paar keer geprobeerd te zoenen en ik wees hem steeds af. Tot op een mooie dag dat het gebeurde: we zoenden.
Het gebeurde zo:
Hij keek me aan. Ik hem.
Kwamen langzaam naar elkaar toe, hoofden draaiden automatisch schuin.
We kusten eerst gewoon, lippen tegen elkaar. Terugtrekken, terug een kusje, weer terugtrekken. Daarna bleven ons lippen tegen elkaar gedrukt, we openden onze monden lichtjes en langzaam kwam zijn tong binnen. Mijn tong streelde die van hem.
Het tongspelletje was niet voortdurend, soms stop je ondertussen even door terug te trekken en dan opnieuw hetzelfde spelletje, naar ieders voorkeur.
Oh ja, klein detail: het was amazing. Na de eerste tongkus zei hij letterlijk:
'Hm, nice'
Dus het hangt van combinatie tot combinatie af. Het is niet omdat het zoenen bij je eerste twee vriendjes verschrikkelijk was, dat het bij al je toekomstige ook zo zal zijn.
Don't worry
