Hallo allemaal,

Misschien vinden jullie het wel heel associaal dat ik zomaar even binnan kom zetten en begin te zeuren. Maar ik wil het gewoon even kwijt, ik wil weten of meerde mensen hier last van hebben, en of dat het normaal is?

Nou kijk, Bijvoorbeeld als ik in een grote ruimte ben, denk aan een parkeergarage, en ik 'hing' daar weleens samen met mijn ex-vriendje, durfte ik mijn ogen nooit dicht te doen omdat ik dan niet meer om me heen te kijken, ik was gewoon de hele tijd bang voor wat er om ons heen gebeurde, geen idee waarom of wat ik verwacht had. Maar ik vind het nogal vervelend. Ook op de roltrap (weer naar boven toe) pakte hij mij wel eens vast, wat ik doodeng vond (meestal liet ik dat niet merken, al als ik het wel merkte vond hij het wel grappig omdat ik dan een soort van in paniek raakte) omdat je het einde dan niet meer ziet ofso..

Nog een voorbeeld: Als iemand bijvoorbeeld zijn handen voor me ogen doet, gewoon voor de grap en dan zeggen 'rara wie ben ik' je kent het vast wel, maar ik raak dan (van binnen dan) al in paniek omdat ik gewoon geen overzicht meer heb ofso Het voelt hetzelfde
als dat iemand je laat schrikken, dat hoeft ook maar heel even te duren, maar toch schrik je. dat is het zelfde als dat iemand zijn hand voor mijn ogen doet, het hoeft maar heel even te duren maar toch raak ik dan in paniek. Net of ik altijd alles wil overzien ofso

En ik ken nog wel een voorbeeld, waar ik ook bang voor ben: Bijvoorbeeld een buis, die heb je wel eens in een speeltuin, of dat klimrek bij de macdonalds (gewoon als voorbeeld, want ik ben toch te oud om daar nog in te spelen ) maar wij hadden bijvoorbeeld wel een hindernisbaan (opblaasbaar, als examenstunt) en daar moest je ook door zo'n tunnel. Dat durfde ik dus niet, omdat je niet achter je kan kijken, ik vind dat gewoon echt niet fijn.

Misschien heeft het er iets mee te maken, maar volgens mij heb ik ook wel een soort last van dwanghandelingen , bijvoorbeeld dat ik iets moet aanraken van mezelf, of als ik alle paaltjes langs de weg wil aanraken, als ik er dan één perongelijk vergeet, dan loop ik terug om hem alsnog aan te raken (dat levert wel eens rare blikken van vrienden op, ja:oops:) of als ik aan het begin van de trapleuning de trapleuning vast heb, dan moet ik hem helemaal vasthouden, zonder ook maar 1 stukje 'over te slaan' anders moet ik opnieuw beginnen van mezelf. Ook moet bijvoorbeeld als de ene hand iets aanraakt, de andere moet het dan ook aanraken, en het moet het evenlang aanraken, stel dat ik met links langs de muur schaaf heel hard en met rechts doe ik het vervolgens ook om het te 'compenseren' en ik doe het met rechts vervolgens zachter, moet ik het daarna met links zachter doen, en met Rechts alsnog harder, zodat het evenveel blijft.

Oh ook heb ik trouwens hoogtevrees. (wat voel ik me trouwens nu een zeurpiet-.-)

Even voor de duidelijkheid: ik ben 15 jaar (bijna 16..)

Hebben jullie enig idee wat dit is? is het normaal? of heeft iedereen dit? ik heb er wel met een vriendin over gepraat maar zij had geen idee, ze herkende het ook niet..

Iig ben ik al blij dat ik het ergens kwijt kan:)

xx

Ik herken het niet echt. Misschien heb je een soort van Claustrofobie? ( volgenns mij schrijf je het niet zo maarja)

Ik had eerst ook dwang dingen. Ik ben er een x mee gestopt en het was eerst wel raar, maar nu heb ik het niet meer. Misschien moet jij dat ook eens proberen?
Ik hoop dat je wat aan mij hebt!
xxx

Ik had het vroeger al veel erger, die dwang dingen. Maar ik heb er zelf niet heel veel last van, gelukkig is het niet zo erg dat het mijn leven gaat beheersen, eigenlijk ben ik de dingen die ik nu nog wel doe, gewend zegmaar.

En Claustrofobie (geen idee hoe je het schrijft) is in kleine ruimte's en ik durf wel gewoon in een lift ofso.

Nouja, iig wel bedankt voor het antwoorden:) en de moeite om mijn hele lange verhaal te lezen:)

xx

Ja dat dacht ik ook.
Maar ik heb geen idee wat het anders kan zijn.

(ik heb even een vraag. Zou je ook op mijn verhaal willen reageren?)

Sorry ik ben nog niet zo goed op deze site, welk verhaal?

Ja ik heb ook geen idee, iemand anders nog enige idee??

xx

Deze:
problemen/vriendin-helpen-maar-hoe-t5389.html

Ik hoop dat je mij kunt helpen en dat iemand anders jou kan helpen.

Omg, dat heb ik ook!! Heel erg zelfs. Ook als de zon of licht in 1 oog valt moet het ook in mijn andere oog vallen, heel vervelend . Zou dat een naam hebben?

Idd! En vandaag weer, ik ging naar de winkels en als je van zo'n roltrap afgaat dan heb je zo'n ijzeren vloer een meter ofso, daar moet ik ook evenvaak met bijde voeten opstaan!

T klinkt lullig, maar stiekem ben ik blij dat ik niet de enige ben:$

en ik weet niet of het een naam heeft? is het niet dat dwangneurose, ofso, maar dan minder erge versie? want zo heel erg heb ik het ook niet, niet altijd iig.

xx

Wat apart! Ik heb er nog nooit van gehoord eigenlijk. En ja, claustrofobie is meer in kleine ruimtes, toch?

Ja Claustrofobie is voor kleine ruimtes.. dus ik weet het ook niet

Ik hoop dat iemand anders dit nog herkent?

xx

Jeez, ik ben pas blij dat ik iemand gevonden heb die dat ook heeft!
Ik heb het ook erg bij mijn nekspier
Klinkt misschien wat vreemd, maar ik heb steeds het gevoel
dat ik mijn rechternekspier aanspan, waardoor ik dat steeds express
doe bij mijn linker. Ik schaam me ervoor, ik doe het stiekem.
Het is vreselijk, maarja, dwangneurose klinkt erstig

Ohja, ik snap wat je bedoeld. Maar ik heb het meer bij mijn armen en dan handen vooral, en mijn benen, en voeten vooral.. ik vind het echt irritant..

Maar aan de andere kant heb ik het niet altijd, en ook niet altijd even erg, heb jij het altijd? en altijd even erg?

xx

Ik heb het overdag bijna altijd, zelfs nu voel ik het.
Niet altijd even erg. Zoals als ik me concentreer wordt het erger-vooral als iets nie lukt-
En als ik iets leuks doe, vergeet ik het en voel ik het niet.

Ik heb hetszelfde bij mijn ogen, dat het voelt alsof ik 1 oog iets meet dichtknijp als
ik knipper. Dus af en toen knipper ik met dat andere oog overdreven en ja..
Dat veroorzaakt vreemde opmerkingen van vrienden

Ohja, dat ken ik ook ja.. iets meer met het ene, net of alles àltijd gelijk moet zijn.. echt raar, en idd als ik er aan denk word het ook erger, maar als ik iets aan het doe ben dan denk ik er niet aan, maar zelfs dan doe ik wel de standaard dingen, bijvoorbeeld dingen met 2 handen evenveel aanraken, en als ik iets vast heb af en toe overpakken zodat het evenveel is aan beide handen, en bij tegels waarvan de voegen ver uit elkaar zijn niet op de voegen staan. En niet over putten lopen/fietsen. dat is gewoon standaard, daar denk ik niet eens meer bij na, dat is gewoon zo standaard dat ik er niet bij nadenk..

En idd, als ik zoiets weer heb krijg ik idd echt vreemde blikken van vrienden xD en dan maar zeggen 'het moest gewoon even' waar ze dan weer niks van snappen.. Mja:p of als ik met me moeder in de stad loop en opeens blijf ik staan om met mijn andere hand/voet ook nog even het aan te raken, of ik loop nog even terug, dan kijkt ze me ook vreemd aan, maar ik ben het wel een beetje gewend eigenlijk..

xx

Ik probeer het zo min mogelijk in het openbaar te doen.
En als het tog egt moet, dat wacht ik tot het juiste moment dat niemand kijkt,
Oh én.. als ik op de fiets zin mag ik nooit als de trapper beneden is,
over een rand van een tegel gaan. En als ik dat doe, dan moet de andere
het even later ook doen