Heey all, ik moet gewoon even mn hart luchten.

misschien dat sommige van jullie mn topic nog kunnen herinneren van een tijdje geleden; mijn vriend woont in Amerika, en na heel wat moeilijkheid met mn moeder mocht hij deze kerst hier komen.

Ik heb echt de 10 beste dagen van mn leven gehad, we hebben heel veel leuke dingen gedaan samen en de gevoelens die we voor elkaar hebben zijn alleen maar sterker geworden

Nu moest hij vannochtend weer terug, en ik ben nu echt een emotioneel wrak. Ik zit hier nu in zijn trui omdat het naar hem ruikt, ik huil echt bij alle kleine dingen die me aan hem herinneren.

Ik weet dat ik dankbaar moet zijn voor de mooie dagen die we samen hebben kunnen doorbrengen, maar het gevoel van leegte en gemis is nu gewoon zo groot...
Hij huilt normaal echt nooit, maar vannochtend was het afscheid gewoon zo erg emotioneel.

Bleegh, ik weet dat ik me moet focussen op hobbies of andere dingen. Maar 't lukt me gewoon even niet op 't moment

Dat is wel echt zwaar kut...
Niet lullig bedoelt maar als je er echt zo mee zit is het misschien het beste om het uit te maken. Uit liefde voor elkaar.
Je kan hem weinig zien en dat breekt je hart, het zijne ook zo te lezen.
Niet dat ik een expert bent, maar ik wil je wel helpenx

Veel succes en sterkte
xx

Bedankt voor je advies, maar het uitmaken wil ik nooit met hem. Het voelt bij hem echt alsof ik mn soulmate gevonden heb. Ik wil mn leven verder niet meer zonder hem voorstellen, en ik weet dat hij ook niet zonder mij wilt. Nou weet ik zelf ook wel dat iedereen die verliefd is zegt dat het voor altijd is, maar zo is het bij mij niet zo zeer. Bij mn vorige vriendjes wist ik dat het leuk was voor zolang het duurde, maar dat ik zeker niet oud zou worden met ze. Maar met hem voelt het gewoon zo goed, en dat wil ik nooit meer kwijt.

Oke, hoe oud ben je ?
Wat voor onderwijs doe je ?
En hij ? xx

We zijn beide 18, ik doe nu mn 1e jaar aan de universiteit, hij moet nog zn highschool afmaken, daarna gaat hij waarschrijnlijk het leger in om daar een opleiding ICT te krijgen (en hij kan dan naar Duitsland). Of we gaan proberen of hij hier kan komen studeren.

Dat is idd klote...
Maar probeer je te verheugen op de volgende keer dat je hem ziet,en ga daar alvast leuke plannen voor maken
Succes verder!

Goed dat het zo fijn is geworden uiteindelijk. Natuurlijk mis je dat gezellige nu wel; maar dat hoort er nu eenmaal bij. Liefde overwint wel, bovendien is het voordeel van een lange-afstand relaties dat je ook vooral op je eigen wensen kan storten. Dus wat jij kan doen is je zinnen verzetten op je studie en iedere gelegenheid pakken als er een stage wordt aangeboden naar Amerika. Misschien zelfs in vakanties kun je er heen? Ja, 't kost wel wat; maar ik denk dat je dat er wel over voor hebt om hem weer te zien. En zo door; focus op je eigen talenten om zo je reis te kunnen voorbereiden naar hem. En ondertussen; geniet van de mooie herinneringen!

We willen elkaar sowieso weer in de zomer zien, dan zouden we 7 weken samen kunnen zijn. Probleem is alleen dat hij nu al zijn geld aan dit ticket heeft besteed, en ik zelf geen baantje heb omdat ik het zo moeilijk met mn studie heb. Maar ik wil wel opzoek naar een baantje dat niet al te veel uren heeft, en hij kan ook fulltime gaan werken in de periode dat hij klaar is met highschool en ik nog colleges heb

Geef jezelf even de tijd om te huilen en alles omdat je hem mist. Niks vreemds aan. Mijn ouders hadden een soortgelijke situatie (moeder in Nederland en vader in Oostenrijk) en zagen elkaar hooguit 2x per jaar echt en omdat er toen nog geen internet was en bellen en schrijven niet iedere dag kon was het toen misschien nog wel lastiger om zulke afstanden te hebben. Inmiddels zijn die 2 al 19 jaar getrouwd.
Dus houd vol als je weet dat jullie nog lange tijd jullie levens met elkaar gaan delen .

Ah, dat is echt fijn om te horen! Dat ze toch zo lang al samen zijn ookal ging het moeilijk
Geeft me meteen een stukje meer hoop dat alles goed komt tussen ons en het allemaal gewoon gaat werken