Waarschijnlijk is dit het zoveelste topic van een meisje dat haar vriend niet mag zien van haar ouders, maar wilde toch mijn verhaal even apart uitleggen en hoop dat jullie advies voor me hebben.

2,5 maanden terug kwam ik bij een bezoek aan de universiteit Leiden een jongen tegen.
Eenmaal thuis zag ik dat hij mij op facebook had toegevoegd en opnieuw raakte we aan de praat. Na 2 weken via msn en skype te hebben gepraat hebben we opnieuw een keer afgesproken. Dit zonder dat mijn ouders ervan af wisten. Het was leuk en gezellig. Na deze keer besloot ik mijn moeder het verhaal te vertellen, alleen gelijk reageerde ze heel negatief en zei dat ze geen zin had in een jongen van ver weg, na mijn ex die ook niet uit mijn eigen woonplaats komt. ( Leiden is 40 minuten met de trein voor mij ). Ik besloot nog een keer met hem af te spreken, zonder dat mijn ouders het wisten, en daarna nog een keer en nog een keer. Alleen de laatste keer ging t fout. Ik had gezegd dat ik met een vriendin naar Rotterdam was om te gaan shoppen, maar in werkelijkheid was ik bij hem. Toen ik thuis kwam voelde ik de bui al hangen, want mijn ouders deden anders dan normaal. En ja hoor, na een tijdje vertelden ze me dat ze zwaar teleurgesteld waren dat ik naar die jongen toe was.
Sindsdien mag ik hem niet meer zien, met de reden we hebben geen zin dat je elk weekend heen en weer reist, de ruzie als je er niet heen mag en je vind elke week een ander leuk. Dit laatste is echter niet waar. Zelf denk ik dat ze bang zijn dat ik binnen no time met hem het bed in duik.. Maar dit is niet mijn bedoeling, en de zijne naar mijn idee ook niet.
Verder is het ook zo dat hij op begeleid kamer wonen woont. En dat schrikt mijn ouders denk ik ook een beetje af.

Ik hoop dat jullie me kunnen helpen, praten heeft niet heel veel zin. Dat heb ik al geprobeerd, maar uiteindelijk loopt dat alleen op ruzie uit. Mijn excuses voor het liegen heb ik aangeboden, dat was niet slim. Maar ik zag geen andere oplossing.

Misschien wel fijn om te weten: Ik ben bijna 17, hij bijna 18.

Groetjes,

Jeetje, wat een drama altijd met die ouders zeg. ZIJ hebben geen zin dat jij elk weekend heen en weer reist? Ik geloof dat het toch JOU vriendje is. Echt bullshit dit. Het kan wel zijn dat je ouders gewoon erg overbezorgd zijn, en dus bang zijn dat er onderweg naar hem iets gebeurd. probeer hier eens met ze over te praten, laat hen weten wat je voor deze jongen voelt. Als ze bang zijn dat je iets overkomt onderweg, geef dan aan dat je wel wilt laten weten als je daar aangekomen bent of iets.

Succes ermee.

Laat hem eens naar jou toe komen. Ik denk dat als ze hem een keer hebben gezien en een beetje kennen dat ze er niet zo'n moeite meer mee hebben.

Ik mag hem dus helemaal niet zien. Hij mag ook niet hierheen komen..

Maar misschien zo even praten, goed idee? Heel de avond is het al gezellig dus dalijk als mn ma alleen op bed lig dan even bij haar op bed komen zitten en praten. Iemand een idee hoe ik dat het beste aan kan pakken? Argumenten die ik aan kan voeren?

Poeh, daar vraag je me wat. Het beste dat me nu te binnen schiet is dat je kan zeggen dat je zeker weet dat hij betrouwbaar is en dat als je iets met een jongen uit de buurt neemt dat je niet echt het idee hebt dat die betrouwbaar zijn.

Okee, vind het best moeilijk om zo'n gesprek te starten.. Ben bang dat ik op een gegeven moment niets meer weet terug te zeggen ofzo

Probeer gewoon te blijven praten en t gesprek naar je toe te trekken .

En nog speciale argumenten die ik kan noemen?

Dat je van hem houdt en hij ook van jou lijkt me wel een argument.

Ja oke, maar ik en bang dat dat mijn ouders afschrikt. Van, hoe kan je nu al van hem houden, jullie kennen elkaar net. Ga je niet te snel etc.

ik heb met ze gesproken, ze gaan het er nog samen over hebben en dan krijg ik t antwoord of hij een keer hier heen mag komen.. Ik heb er best een goed gevoel over, maar mn ma zei wel dat ik me niet op een ja moet verheugen omdat het altijd nog een nee kan zijn.

Heel veel succes ermee, ik hoop het voor je.
Ik heb het zelf nooit meegemaakt maar als je een liefde hebt waar je ouders het niet mee eens zijn, dat lijkt mij wel lastig.

Ouders....
Ga een keer met ze rond de tafel en praat er goed over. Zeg dat het JOU leven is, en je bent al bijna 17 jaar! Ze moeten je nu echt een keer loslaten.
Veel sterkte

Egt vervelend dat je ouders zo doen, maar ze doen het denk ik ook alleen maar om je te beschermen :P
Ik hoop voor je dat je ouders wat soepeler worden en veel suc6

xx

Het mag, ben best blij, bedankt voor jullie hulp!