Ik ben katholiek opgevoed, dwz: doop, communie, vormsel. Heb op een katholieke basisschool gezeten en ook op een katholieke middelbare school (Heilig Kruis Sint Ursula, kan het nog duidelijker

).
Maar ik ben eigenlijk niet zoveel in de kerk te vinden... ik vind het (sorry als ik hiermee mensen voor hun hoofd sla) tijdverlies om naar de al 100 keer veranderde, opgelezen verhalen uit de bijbel te komen luisteren, terwijl ik de boodschap al jaren begrepen heb.
De kerk brengt mensen samen zeggen ze dan, dat is ergens ook wel zo, maar als ik ga zie ik de meeste mensen er zonder enige motivatie zitten, ze zitten er uit routine, verplichting, gewoonte,... Maar ik zie dan nauwelijks mensen die echt motivatie en geloof uitstralen.
Ik geloof ook niet dat geloof de wereld kan verbeteren, maar het helpt ons wel te herinneren goed te zijn voor anderen en te helpen, iets wat in deze dagen toch wel nodig is denk ik, aangezien iedereen meer en meer individualistisch gaat leven. Ik geloof ook lang niet alles wat er in de bijbel staat, maar over de gehele linie is mij de boodschap duidelijk, en daar draait het volgens mij ook om. Niet zozeer of je alle gebeden en kerkliederen van buiten kent, maar vooral hoe je het toe kan passen in je "mens zijn". Met feestdagen ben ik wel in de kerk te vinden, en help ik ook zoveel mogelijk mee met versieren/opluisteren/... en daar krijg je dan ook enorm veel waardering voor.
Bidden doe ik niet luidop, maar ik heb zo wel mijn "bezinningsmomenten".
Nouja, ik zou er waarschijnlijk nog wel pagina's over door kunnen babbelen, maar ik denk dat ik gezegd heb wat ik wou zeggen

.