Heee.
Ik heb mijn eerste verhaal geschreven.
Ik weet niet of het goed is wat ik doe en daarom vraag ik jullie mening.
Ik ben nu nog bezig met het tweede deel van het verhaal.
Ook als jullie nog tips hebben hoor ik het graag.

xxx Anna

‘Ja ik wil, ik wil met je .. ‘ “Roos! Wat ben je allemaal aan het praten vraagt Michelle.” Oja, dat is waar ook Michelle is blijven slapen vannacht. Helemaal vergeten. Zal ze het door hebben van mij en Julius? Ik hoop van niet dat moet ze echt niet te weten komen. Als Michelle het weet dan weet de hele school het. Waarom is Michelle nou zo populair bij de jongens en zij niet. Waarom moet zij haar uiterste best doen om een vriendje te krijgen en heeft Michelle 1000 aanbidders. Waarom? “Roos wat ben je nou allemaal aan het doen meid” “Niks hoor” antwoord ik. Er is helemaal niks. “Je bent op Julius hé !” vraagt Michelle. “Jaa, misschien niet tegen hem zeggen hoor” zeg ik snel. Roos belooft me dat ze niets zal zeggen maar ik vertrouw haar niet helemaal. De moeder van Roos komt de kamer ingelopen “Meiden lekker geslapen? Jullie moeten opschieten jullie moeten zo naar school.” Oja, dat is waar ook ze hebben bijna vakantie. Vandaag is hun laatste schooldag. Ze kleden zich snel aan en gaan dan ontbijten. De moeder van Roos heeft een luxe ontbijt neergezet. Ik ga mijn scooter vast bijten zetten zegt Michelle. Ik blijf nog even bij m’n moeder zitten. Maar na 5 minuutjes ga ik mijn scooter ook maar pakken. Samen rijden we naar school. De hele weg heeft Michelle het over Troy haar vriendje. Maar net 100 meter voor school begint ze ineens keihard over Julius te praten. Ik schaam me kapot want ik zie Julius aan komen rijden. Ik geef haar een por en zegt dat ze moet stoppen. Michelle ligt dubbel van het lachen maar ik kan wel huilen. Zal Julius wat gehoord hebben? Ik hoop van niet. Ik loop de school in en Michelle begint weer over Troy. Gelukkig ze houd haar mond over Julius. Ik vind hem zo knap maar wat als hij mij niks vind. Wat als hij me keihard uitlacht? “Roos ben je nou alweer aan het dagdromen” hoor ik mevrouw de Klop zeggen. Sorry mevrouw zeg ik snel. De hele klas ligt dubbel van het lachen. Ik schaam me kapot. Gelukkig is de les snel afgelopen. Nog maar 2 lessen te gaan en dan hebben we vakantie. Heerlijk! Eindelijk geen zorgen en geen stress. Maar volgend jaar wel eindexamen. Ach ja, hoef ik nu nog niet over na te denken. Eerst maar eens lekker genieten. “Roos, Roos sta op” hoort ze een bekende stem zeggen. Wat is er gebeurt roep ik. Michelle verteld me dat ik ben gevallen. Ik was weer eens aan het dagdromen. Als ik opsta zie ik opeens Julius naast me staan. Hij ziet er erg bezorgd uit. Hij pakt me op en brengt me naar de conciërge. Wauw, er gebeurt een wonder denk ik bij mezelf. Als ik even later thuis op me bed lig snap ik er niets meer van. Heb ik alles gedroomd of ik het nou echt gebeurd. Gelukkig komt mijn moeder naast me zitten en verteld me wat er allemaal gebeurt is. Ik ben flauwgevallen maar dat liep niet helemaal goed af. Als ik wil gaan zitten krijg ik enorme pijn in mijn hoofd. Zo erg dat ik gelijk weer ga liggen. Ineens gaat de telefoon. M’n moeder loopt weg en ik hoor haar zeggen “Natuurlijk mag je even langs komen, dat vind Roos vast leuk”. M’n moeder komt weer binnen lopen en zegt dat Julius belde. Hij wilde graag even langs komen om te kijken hoe het ging. Hij komt samen met Michelle en Troy. Ze waren alle drie erg geschrokken had de conciërge aan mijn moeder verteld. Al heel snel gaat de deurbel. Ik voel weer de vlinders in mijn buik opkomen. Ik probeer ze weg te duwen maar opeens staat Julius in mijn kamer. “Hallo schoonheid” zegt hij. Er komt een lach op mijn gezicht. Hoorde ik dat nou goed, vond hij mij een schoonheid? Michelle komt bezorgd naast me zitten en verteld een heel verhaal. Maar ik kan alleen maar aan Julius denken. Troy ziet dat ik naar hem kijk en zegt “Hee mevrouw kun je het zien”. Ik schaam me kapot. Nu heeft Julius het zeker weten in de gaten. Michelle zegt tegen Julius dat ik hem leuk vind. Ik barst in tranen uit. Mijn beste vriendin kan ik niet eens vertrouwen. Mijn moeder komt geschokt binnen lopen en vraagt wat er aan de hand is. Ik zeg dat Michelle me heeft geslagen en dat ik wil dat ze alle drie onmiddellijk weg gaan. Ik heb geen zin meer in bezoek. Michelle kijkt me boos aan en loopt dan weg. Wat een kreng denk ik bij mijzelf. Ik ben al 10 jaar lang haar beste vriendin en vertel nooit wat door. En nu doet ze het gewoon waar ik bij ben. Wat voorn vriendin ben je dan. Bij die gedachten val ik in slaap. Totdat mijn moeder me wakker maakt. “Roos, kom je eten”. Ik kijk op mijn klok, zo het is al 18:00. Ik probeer uit mijn bed te komen maar opeens voel ik die pijn in mijn hoofd weer. M’n vader besluit me maar even te helpen en tilt me naar beneden. Hij heeft een bed voor me neergezet. Zodat ik niet de hele dag alleen hoef te liggen. We eten lasagne. Mijn lievelingseten maar deze keer smaakt het anders, anders dan normaal. Ik heb geen honger en schuif mijn bord weg. Mijn moeder kijkt me even raar aan en lacht daarna lief naar me. Ze vraagt wat er vanmiddag gebeurde tussen mij en Michelle. Ik vertel dat ze mijn aller grootste geheim heeft door verteld. En dat ik nu geen vriendinnen meer wil zijn, ik hoef haar nooit meer te zien! Mijn moeder zegt dat ze het misschien wel bewust heeft gedaan. Misschien wil Michelle wel helpen zodat jij met Julius krijgt. Of misschien weet Michelle dat Julius op jou is. Het kan me niks schelen schreeuw ik zo hard dat het me gewoon pijn doet. Ik ga op het bed in de kamer liggen en zet de televisie aan. Mijn ouders praten nog een tijdje door. En even later gaat de deurbel. Mijn vader doet open en houd een lang gesprek. Na een tijdje komt er iemand de kamer in gelopen. Met een mooie rode roos. Het is Julius. Ik kan het bijna niet geloven, de tranen komen in mijn ogen als ik hem zie. Hoe had ik vanmiddag zo rot kunnen doen. Hij gaat naast me zitten en gaat op zijn knieën voor mij. “Wil je verkering met mij?” vraagt hij aan me. Ik antwoord gelijk ‘’Ja!” en hij geeft me een kus op mijn voorhoofd. Het doet wel een beetje pijn maar daar kan ik niet meer aan denken nu. Hij blijft tot laat in de avond bij mij zitten en we hebben het hartstikke gezellig. Maar op 22:00 belt zijn moeder op dat hij naar huis moet. Ik zwaai hem uit en hoor zijn scooter steeds minder hard. Opeens hoor ik een keiharde knal. Mijn vader hoort het ook en besluit met de auto te gaan kijken. Ik rijd met hem mee, zo nieuwsgierig ben ik wel. Opeens zie ik Julius liggen. Midden op straat onder het bloed, zijn scooter is helemaal kapot. Hij huilt. En opeens hoor ik niets meer. Ik voel aan zijn pols. Hij leeft nog wel maar voor hoe lang nog. Inmiddels komt de ambulance al aangereden, ook de politie komt eraan. Zo snel mogelijk laden ze hem in en brengen ze hem naar het ziekenhuis. De politie zegt tegen mij vader dat hij mij beter naar huis kan brengen. Ik loop huilend naar boven, de pijn in mijn hoofd kan me niks meer schelen. Mijn eigen Julius ligt in het ziekenhuis. Ik kan de hele nacht niet slapen ik denk alleen maar aan hem. Mijn moeder heeft me belooft dat we de volgende dag bij hem gaan kijken. Ik kan niet wachten als ik de volgende ochtend om 6:00 al helemaal klaar sta. Mijn vader kan er wel om lachen. Zijn eigen dochter verliefd tot over haar oren. Ineens voel ik me erg duizelig worden en grijp me aan de stoel. Ik besluit toch nog maar even te gaan zitten. Ik zie aan mijn vader dat hij bang is. Bang dat er iets gebeurt met mij, ik lach even naar hem en dan loopt hij naar de keuken. De telefoon gaat, ik neem op en hoor “Hallo met Iris, ik ben de verpleegster van Julius, ben jij zijn vriendin?” Ik antwoord en Iris verteld me dat hij niet in levensgevaar is. Hij moet alleen wel een tijdje blijven omdat zijn benen gebroken zijn en hij is wel zwaargewond. Ook vraagt ze of we even langs kunnen komen. Hij heeft het de hele tijd over haar zegt Iris. Dat doet haar goed ze weet dan zeker dat hij van haar houd. Ze zegt tegen haar vader dat ze gelijk moeten gaan. Ze moet naar Julius toe.

Omdat je me in de PM vroeg om te reageren, doe ik t ff voor je.

Mooi verhaal, maar je kon het einde wel een beetje langer maken toch?

het is ook nog niet af.
ik zal het tweede deel nu even posten.

Eenmaal in het ziekenhuis aangekomen loopt ik naar de balie en vraagt waar “Julius de Groot” ligt. Hij ligt op verdieping 2 kamer 34. Ik weet niet hoe snel ik in de lift moet stappen. Ik ren door de gangen en vind eindelijk kamer 34. Ik zie Julius liggen. Hij ligt helemaal stil. Hij heeft een slangetje in zijn neus voor zuurstof. De dokter ziet dat ik er een beetje van schrik en verteld me dat het niets ernstigs is. Ze helpen hem alleen een klein beetje. Dat stelt me gerust. Ik loop naar zijn bed en geef hem een kus. Hij doet zijn ogen open en kijkt me lachend aan. Ik vraag hoe het met hem gaat maar hij valt gelijk weer in slaap. De dokter verteld me wat hij allemaal heeft, en dat ze hem een slaapmiddel hebben gegeven zodat de pijn een beetje te houden is. Morgen zal hij weer aanspreekbaar zijn. De arts bied mij een bed aan zodat ik bij hem kan blijven. Natuurlijk wil ik dit super graag en mijn vader vind het ook goed. Hij vind het eigenlijk wel fijn, kan er ook niets met mij mis gaan. Mijn vader verteld de man wat er met mij gebeurt is. De arts zegt dat hij mij ook in de gaten zal houden. Maar verder let ik niet op het gesprek ik kijk alleen naar Julius. Zie ik dat nou goed, beweegt hij? De dokter kijkt ook. Hij zegt “Volgens mij wil hij je iets vertellen”. Ik blijf aandachtig naar hem kijken en opeens hoor ik “Ik hou van je”. Ik krijg tranen in mijn ogen en zeg hem snel dat ik ook super veel van hem houd. Hij pakt mijn hand vast en valt weer in slaap. Ik ben het gelukkigste meisje op aarde. Dat weet ik zeker. Na 2 uur wordt hij weer even wakker. Hij krijgt eten maar heeft geen honger word al snel duidelijk. Ik vraag de zuster of Troy ook gebeld is. Hij is immers zijn beste vriend. Die moet het eigenlijk ook wel weten. De zuster zegt dat ik de enige ben die gebeld is meer wilde Julius niet. Ik probeer erachter te komen waarom hij het niet wil maar Julius is te moe om te praten. Ik zeg hem dat ik even een rondje ga lopen. Ik loop de lange gang op en ga met de lift naar beneden. Ik bel Michelle op en vraag wat er tussen Julius en Troy is. Zij verteld me dat Troy’s vader Julius heeft aangereden. Expres! Troy is jaloers en wilde Julius vermoorden zodat hij meer kans had. Ik hang gelijk op. Dat zij met zo iemand omgaat en mij niks verteld. Onze vriendschap is nu echt over en uit. Huilend loop ik naar boven en kom Iris tegen. Ze vraagt of ik mee wil gaan ik vertel het hele verhaal. Ik moet het adres en telefoonnummer van Troy geven. Het doet me een klein beetje pijn maar toch doe ik het. Ze zegt me dat ze de politie gaat bellen. Michelle is inmiddels naar het ziekenhuis gekomen en wil Julius zien. Iris zegt dat ze eerst even met haar mee moet lopen. Zij is ten slotte het vriendinnetje van Troy. Nou ja, niet voor lang meer waarschijnlijk. Ik kijk haar vuil aan en loop door naar Julius. Iris komt me heel even achterna en vraagt of ze straks mag komen. Ik antwoord luid NEE! “Sorry hoor ik Iris zeggen, je mag niet naar binnen. Roos wil het niet en zij is ten slotte de vriendin van Julius”. Ik kijk om en zie Michelle huilend weg lopen. Even voel ik een steek bij mijn hart maar al snel is deze weg. Iris ziet ook dat ik het er wel moeilijk mee heb maar zegt me dat ik de juiste keus heb gemaakt. Dat geeft me een goed gevoel. Ik heb het beste gedaan wat ik kon doen. Ik loop Julius’ kamer in. Hij is wakker en lacht naar me, ik lach terug en ga naast hem zitten. De dokter komt binnen lopen en zegt dat hij niet langer slaapmiddel gaat geven. Julius wil het niet meer. Hij wil jou gewoon de hele dag kunnen zien. Ik voel weer die vlinders in mijn buik en ik begin te blozen. Hij probeert te gaan zitten maar valt gelijk weer om. Ik help hem overeind en hij geeft me een kus. Het voelt goed. Het voelt als een puzzel die goed in elkaar zit. We praten heel lang en dan vraagt Iris of we zin hebben om beneden even in het restaurant te eten. We gaan met haar mee en hebben een super gezellig avond. Om 20:00 gaan we weer naar boven en ik leg Julius in zijn bed. Hij valt gelijk in slaap. Ik sta naast zijn bed en kijk nog een tijdje na hem. Iris is intussen achter me komen staan waar ik niks van gemerkt heb. Ik ga ook maar naar bed. Iris doet het ligt uit en zegt dat ze er morgenochtend weer is. Al snel val ik in slaap. De volgende ochtend wordt ik wakker gemaakt door Julius. Ik ga nog even bij hem in bed liggen totdat Iris komt. Iris komt vrolijk binnen en zegt dat ze goed nieuws heeft. Troy en zijn vader zijn opgepakt. Julius is super blij en geeft Iris een kus. Ik wordt jaloers en Iris ziet het. Ze kan er wel om lachen. Snel geeft Julius mij 2 kusjes. Ik schaam me kapot. Dat ik al jaloers wordt om 1 kusje. Later komt ook de dokter binnen, ook hij heeft goed nieuws zegt hij. Omdat ik zo goed voor Julius zorg mag hij mee naar huis. Mijn geluk kan niet meer op. Ik mag voor mijn eigen Julius gaan zorgen. Zo snel als ik kan bel ik mijn vader op. Ook hij is verrast en blij voor mij. Eenmaal thuis aangekomen leg ik hem op het bed wat nog steeds beneden staat. Mijn moeder heeft warme chocolademelk voor ons gemaakt met een stukje appeltaart. We hebben het super gezellig totdat Michelle ineens voor de deur staat. Ze komt binnen tegen mijn zin in. Ze zegt dat ze wat moet vertellen. “Ik ben zwanger” zegt ze vrolijk. Ik verslik me in mijn chocomelk en tuf het uit. Wat zeg je? Vraag ik. “Ik ben zwanger” herhaalt Michelle vrolijk. Dat kan helemaal niet denk ik bij mijzelf. Michelle heeft wel vaker zulke dingen. “Van Troy” zegt ze erachteraan. Mijn beste vriendin is zwanger. Ik kan het niet geloven. Mijn moeder is ook geschrokt zie ik aan haar gezicht. “Meisje, je bent pas 16 hoe wil je dat gaan doen” vraagt mijn moeder. Troy gaat me toch helpen. “Die zit in de bak” zegt Julius. “Niet voor lang, hij mag er morgen uit!” zegt Michelle. WAT roep ik keihard. Dat kan niet denk ik bij mijzelf. Ik moet ervoor gaan zorgen dat het niet kan. Ik wil niet dat zo iemand vrij komt. Opeens komt Troy aangelopen. Nu al denk ik? Michelle zei toch echt morgen. Ook de vader en moeder van Troy zijn meegelopen. Ze willen hun excuus aanbieden. Julius accepteert het. Maar ik niet. Ik ben niet gek denk ik bij mezelf. Uiteindelijk doe ik het dan toch. Julius wil dat ik het doe. Maar hem aardig vinden doe ik nooit. Hij gaat weer weg. Even is het stil en daarna vraag ik Julius waarom hij het zomaar goedmaakt? Wacht nou maar zei hij. Mijn vrienden hebben een plan. De volgende ochtend pak ik de krant. Troy staat op de voorpagina. “Jongen van 18 vermoord”. Ik lees het stuk verder, inmiddels is Julius ook wakker en vraag wat dit is. Hij begint keihard te huilen. Wat heeft hij gedaan, zijn vrienden hadden belooft hem in leven te houden en nu dit. Onmiddellijk bel ik de ouders van Troy op. Ik condoleer ze en dan zegt de vader van Troy; “Ik heb het gedaan , niet de vrienden van Julius, IK”. Hij hangt op. Ik vertel het aan Julius. Ook hij is er versteld van. Vermoord door zijn eigen ouders. Als ik het stuk verder lees staat het er inderdaad ook. Waarom denk ik bij mijzelf. Zo’n klootzak was het nou ook weer niet. Ik bel Michelle op. Ze neemt niet op. Shit denk ik bij mezelf. Zou ze het al weten? Of ligt ze nog te slapen. Ik besluit om maar even langs haar huis te gaan. Als ik aanbel doet Michelle huilend open. Je weet het al vraag ik. “Ja” antwoord ze huilend. We praten lang over wat er gebeurt is. Ze gaat op vakantie met haar ouders om alles even te vergeten. Twee maanden lang moet ik haar missen. Ze gaat naar Monaco. Haar ouders hebben daar een vakantiehuis. Ik zwaai haar nog uit en ga dan een stukje lopen met Julius. Twee maanden later komt Michelle weer terug. Ze is niet veel veranderd, alleen haar buik staat op ontploffen. Ik help haar de koffers uit de auto halen. Opeens valt ze neer. Ze roept alleen maar “Auw.” Haar moeder zegt dat ik de verloskundige moet bellen. Ze kan elk moment bevallen. Zo snel als ik kan toets ik het nummer in. De vader van Michelle brengt haar naar binnen. De verloskundige is er met 5 minuten. Na een half uurtje hoor ik een baby huilen. Ik ga kijken. Het is een jongetje geworden. Michelle is super blij en voorzichtig vraag ik hoe ze hem gaat noemen “Troy” zegt ze lachend.

Beetje onrealistisch, maar wel mooi.

dankjewel. (;

het is een best wel een raar verhaal want er staan veel spellingfouten in en soms lijkt het net of er stukjes tussen uit zijn gehaald

Okee
Het is ook pas m'n eerste verhaal.
Heb je misschien tips?

Xx

Indd beetje onrealistisch maar wel goed. Misschien kan je beter in alinea's werken, dat leest wat fijner!
xxx