|
Stuk 35 Suze
‘Jongens, wakker worden! Het is al over achten, we moeten zo weg!’ riep Joy terwijl ze bezig was haar haar te borstelen. Suze opende haar ogen die opgezet voelden van het huilen en ging overeind zitten. Wat een rotmanier om wakker te worden. Davy en Youssef waren al bezig met opruimen en Kars begon nu een beetje wakker te worden.
‘Jemig, kunnen we niet gewoon hier blijven?’ zei Kars met een slaperige stem.
‘Nee,’ zei Joy resoluut, ‘als mijn ouders dat door hebben heb ik een probleem!’
Gemompel steeg op vanuit het bed van Kars en toen hij er na tien minuten nog niet uit was trok Joy het matras onder hem vandaan.
‘Kom op, eruit jij!’ riep ze lachend en knipoogde naar Suze, die zichzelf in de spiegel bekeek en zich afvroeg hoe ze de rode vlekken onder haar ogen kon verbergen. Ze wou niet naar school. Ze voelde zich vreselijk. Ze kon beter maar thuisblijven, en niet naar school gaan. Suze had het gevoel alsof ze elk moment in tranen uit kon barsten. Joy, Davy, Youssef en Kars stonden intussen al bij de voordeur.
‘Suze, kom je?’ hoorde ze Joy door het huis heen gillen.
‘Ik kom!’ riep Suze zwakjes. Wat moest ze nou? Wel naar school gaan? Ze bekeek de foundation die ze in haar hand had. Terwijl ze naar de deur keek of die niet openging zette ze de foundation terug bij de spiegel. Toen liep ze naar Joy toe. Net voordat die de deur wou sluiten riep Suze: ‘Oh, ik ben mijn toilettas vergeten! Mijn make-up en tandenborstel en zo!’ Joy keek haar een quasi-chagrijnig aan: ‘Schiet op, Truus, het duurt veel te lang!’
‘Ga maar vast,’ zei Suze, terwijl ze de sleutel uit Joy’s hand griste en naar binnen huppelde. Joy keek haar verbaasd na. ‘Hoezo zouden wij al gaan?’ riep ze Suze achterna.
‘Omdat ik al mijn spulletjes nog bij elkaar moet pakken! Anders komen we allemaal te laat, nu alleen ik!’ riep Suze terwijl ze zo langzaam mogelijk naar de spiegel liep. Het moest langzaam, zo langzaam mogelijk. Na een zachte twijfeling bij Joy gehoord te hebben klonk er een ‘oké!’ en viel de deur in het slot. Suze haalde opgelucht adem. Niet naar school! Snel pakte ze haar spullen bijeen en propte ze in een grote tas. Een paar minuten na Joy stapte ook Suze naar buiten. Na de deur op slot te hebben gedaan en de sleutel onder een bloempot te hebben gelegd, pakte Suze haar fiets, haalde diep adem en fietste toen weg.
_________________
Marc, je geeft mij de liefde die ik nodig heb
|
