Titel: Behind those hazel eyes
Auteur: Daantje (DSA-x)
Lees-wijzer: Dit is uiteraard niet een compleet horror-verhaal. Er kan grof taalgebruik in voorkomen, en als er echt dingen inzitten die eng/goor kunnen zijn, laat ik het jullie weten (:
Personages: Lilian Wassenaar, Roy Holland, en andere personen zullen hier en daar opduiken.
Schrijver's woorden: Ik heb besloten een verhaaltje te schrijven hier, om te kijken wat jullie er van vinden. Ik weet, de titel lijkt op een liedje van Kelly Clarkson, maar dat is dan ook het enige. Hopelijk vinden jullie het iets, tips en advies zijn altijd welkom. Als je het verhaal niks vind, niet lezen

DISCLAIMER: Het volgende verhaal is puur fictie. Alles wat je tegenkomt en herkend, buiten mijn eigen personages, is niet van mij. Ik zeg niet dat de mensen in real life hebben gereageerd, of zouden reageren zoals in dit verhaal. Dit werk is een en al fictie en is niet gebaseerd op de eventuele echte levens van de personages die hier gebruikt worden. Ik doe dit voor de lol, en niet om ervan te profiteren.
Proloog
Het harde gebonk tegen de voordeur haalde mij uit mijn slaap, “Roy, ga jij even?†vroeg ik. Vreemd genoeg, kwam er geen reactie. Ik draaide me om en merkte op dat Roy helemaal niet naast me lag. “Wat..?†vroeg ik me af en zuchte. Hij was waarschijnlijk weer een nachtwandeling gaan maken zonder een huissleutel mee te nemen.
Lichtelijk geïrriteerd klom ik uit bed en wikkelde Roy’s veelste grote badjas om me heen. “Volgende keer misschien toch mijn eigen meenemen†dacht ik bij mezelf terwijl ik de trap afliep. Het gebonk op de deur ging gewoon door, en langzamerhand werd ik er een beetje gestoord van, “Ik kom toch al, sukkel!†schreeuwde ik en maakte met een flinke ruk de deur open, verbaasd dat Roy er niet stond.
“Bent u Lilian Wassenaar?†vroeg de man die daar stond. Ik zette mijn meest geërgerde blik op, “En wie wil dat weten? Het is 2 uur s’nachts, ben je nou helemaal!?†gromde ik, mijn handen resoluut in mijn zij zettend. De man pakte iets uit de binnenzak van zijn jas, “Mijn naam is Piet Heijnen, politie.†zei hij en liet me zijn penning zien. Ik slikte even flink en giechelde zenuwachtig, “Sorry ik eh... ben geen nachtmens.†zei ik .
Heijnen zei niks terug, in plaats daarvan stopte hij zijn penning terug in z’n jas en slaakte een diepe zucht, “Mevrouw Wassenaar, u moet even met mij mee naar het bureau.†Ik fronste verontwaardigd, “Wat zeg je me nou?†vroeg ik. “Het gaat om uw ehh..vriend. Roy Holland?â€
Nu ging mijn hart toch sneller kloppen. “Roy? Wat is er, is hij oke?†vroeg ik, mijn jas al pakkend. Heijnen zuchtte nog eens diep en legde zijn hand op mijn schouder, “Mevrouw, †begon hij met diep doordringende ogen, “Roy is opgepakt....â€