Het was inmiddels al avond geworden. Ik had de hele dag kniezend mijn programma afgelopen. Het viel niet mee, een discussie met iemand voeren en dan ook nog eens ongelijk hebben. Deprimerend. Zwaar deprimerend.
En wat doet een meisje als ze zwaar gedeprimeerd is? Juist, dan eet ze een bak Häagen Dazs ijs, het liefst voor de televisie met een film op. Nu was ik niet helemaal het doorsnee meisje. Dus in plaats van een Romantische komedie stond Avatar –jammer genoeg niet 3D versie- op. Ik zat net in de actiescène waar de aardlingen in gevecht gaan met de lokale bewoners van het ontdekte Pandora. Geweldig, totdat de bel ging en ik moest opstaan.
“Snel, snel, hoe zet je dit ding ook al weer op pauze,” gilde ik al hupsend in paniek naar Tess die de hele avond al een document aan het bestuderen was.
Ze keek niet eens op. “Gewoon, op het pauzeknopje.”
Zo ver was ik nu ook weer wel. Gelukkig kwam Mona, mijn reddende engel, alweer aangedribbeld en ze nam de afstandbediening over. Net toen er weer een geweldige explosie op het beeld verscheen drukte het meisje op pauze. Zodat je allemaal vliegende Pandora-bewoners, over het beeld verspreid, zag vliegen. Ik trok een gezicht en liep naar de voordeur.
Deur open.
“Prinses!”
“Hola niña!”
Deur dicht.
Geen Lin, niet op dit moment, ze was het nichtje van Matthew. Wat moest ze nu wel niet van mij denken? Vast en zeker niets goeds. Ik stond onbewegelijk, met mijn hoofd knarsend om het dilemma, haast gebeeldhouwd te denken toen Tess de gang in kwam. Ze trok een wenkbrauw op.
“Waarom is de deur nog dicht?”
“Ik weet het niet,” antwoordde ik verward, een beetje stotterend. “Moet ik… open doen?”
“Dat lijkt me wel, ja,” zei Tess, zorgvuldig articulerend, alsof ik een klein kind was. “Wanneer was je dat van plan te doen.”
Ik kwam weer uit mijn verwarde toestand en deed vliegensvlug de deur weer open. Lin en Aleandro. Het paarsharige meisje met een stralende glimlach, Aleandro”s lach stond een beetje te plagerig naar mijn zin.
“Ook hallo,” zei de blonde jongen lachend. “Schrok je soms van mij lelijke hoofd dat je de deur weer dicht knalde?”
“Tuurlijk niet,” mompelde ik beschaamd en ik duwde de deur nog wat meer open. “Kom binnen.”
“Cool is het hier zeg,” zei Lin terwijl ze de kamer binnenstapte. “Maar ik heb toch liever Spanje, daar is het veel warmer. Sneeuw is natuurlijk wel leuk om een keer mee te maken, maar die bittere kou, daar ben ik niet voor gemaakt,” ze rilde en wreef met haar handen over haar armen die in een dun vestje gehuld waren. Vond je het gek, met zo’n vestje, schoot het door mijn hoofd.
Maar ze had wel gelijk: Het was hier echt niet normaal koud. Aangezien het nu al bijna winter was, nog een paar dagen als het goed was en we hoog in de bergen zaten, sneeuwde het hier al. En de tempraturen waren al enkele graden onder de nul.
“Wij hebben elkaar niet ontmoet,” enthousiast schudde Lin Mona’s hand, Mona was maar enkele centimeters kleiner dan het tengere Spaanse meisje.
“Hé Tess!” Verbluft zag ik Tess naar Lin glimlachen. Hoe hadden zij elkaar ontmoet? “Ik wist niet dat je samen met Thalia een kamer deelde, gezellig!” Lin maakte het zichzelf gemakkelijk en plofte neer op de bank. Ze nam de afstandsbediening, drukte in één keer op het goede knopje en begon etend uit mijn bak Haägen-Dazs ijs de film verder te kijken.
“God, I love that girl,” bracht Aleandro grijnzend uit. “Ze is altijd zo lekker zichzelf.”
Ik staarde hem verbijsterd aan en zei zachtjes: “Het is Matthews nichtje!”
“Dat weet ik,” zei Aleandro tevreden. “Het is oké. Ik en Matthew zijn weer goed.”
“Nou, ik en Matthew dus totaal niet,” zei ik nors. “En hoe komt het dat jij en Matthew weer vrienden zijn? De laatste keer dat ik jullie samen zag kon je hem wel neerschieten,” gelijk voelde ik spijt dat ik hardop had gezegd. Ik was immers de reden geweest dat hij zo reageerde. Waarom deed ik zo gemeen tegen iedereen?

aaahhh, komt ie lief doen doet ze gemeen xD

ik wil meeeeeerr lezennnn! geweldig verhaal :P

hihi, dankje^^

* * * * *

“Ja… dat,” Aleandro kuchte even. “Ik moet je iets vertellen, Thali. Iets belangrijks.”
“Hè, hè,” Tess kwam glimlachend onze kant op. “Dat mocht eens tijd worden.”
“Tijd worden, tijd worden voor wat?” Ik keek haast scheel, maar ze mochten niet doorhebben dat ik al zo ongeveer wist dat ze iets voor mij achterhielden.
“Ik weet dat je weet dat er iets is, Thali. Dus je hoeft niet scheel te kijken.”
Juist. Ik had moeten weten dat Tess mij meteen doorhad.
“Eh, ja… wat wilde je mij vertellen, Elvis,” vroeg ik snel. Aleandro boog zijn hoofd en mompelde iets. Hij was alles behalve op zijn gemak.
“Hé guys! Hebben jullie misschien nog popcorn,” riep Lin vanachter de televisie. “Ik heb het ijs al op!”
“Sorry, de popcorn is ook al op,” riep Tess terug. “Je zult het met die bak ijs die je al op hebt moeten doen.”
“Aah,” klonk Lin”s stem teleurgesteld. “Nou, goed dan. Goede film trouwens.”
Tess glimlachte en trok Aleandro en mij de keuken in. “Goed, hier worden jullie niet gestoord. Aleandro, je zegt het, anders doe ik het en dat gaat ze niet leuk vinden.”
Aleandro knikte mat. Tess glimlachte mij bemoedigend toe en verliet toen de keuken.
Aleandro streek mijn één hand door zijn blonde haar en kuchte weer. “Je weet toch die avond dat ik boos op Matthew werd omdat… omdat hij jou kuste.”
“Ja, vrij goed,” ik knikte. “Goede tijden waren dat.”
Aleandro grinnikte even, maar werd toen weer serieus. “Ik werd boos omdat ik vond dat hij jou gebruikte, aangezien hij iets met Veronique zou hebben. Alleen dat is niet waar…”
“Wat is niet waar,” vroeg ik, verward.
“Je moet weten dat Matthew heel erg door de media beïnvloed wordt. Hij kan niet meer zo maar iets kiezen, hij moet meerwerken en doen wat anderen zeggen. Die relatie met Veronique is een mediastunt om haar hoger op de lijst te krijgen.”
“Een mediastunt,” bracht ik ongelovig uit. “Hebben ze geen relatie?”
“Nee, alleen voor de bladen en televisie, maar niet in het echt.”
“Maar met de danslessen en die jaloerse blikken van Veronique,” zei ik snel. “Veronique doet alsof ze echt iets hebben. Heeft hij dan een andere vriendin?”
“Nee, hij heeft geen andere vriendin meer gehad sinds het begin van deze wedstrijd. En hij was ook meer met jou bezig dan met andere meisjes.”
“Met mij,” vroeg ik een tikkeltje te hoog.
“Ja,” zei Aleandro na een moment van stilte. “Je lijkt op zijn zusje, weet je nog?”
“Oh, ja,” zei ik snel, voordat hij meer vragen ging stellen.
“Hoewel ik de kus wel een beetje had zien aankomen, hij begon je steeds leuker te vinden, weet je. Op in niet zo broer-en-zus-leuk-manier. Hij begon je echt leuk te vinden.”
Ik kon niet eens iets uitbrengen, zo verbaasd was ik.
“Maar Matthew wil je niet pijn doen, hij nogal wat meegemaakt en een normale relatie met zijn roem is niet mogelijk. Bovendien zei hij vandaag tegen mij dat jij hem niet eens leuk vond, dus laat hij je met rust. Hij zei dat hij nog een ander meisje had ontmoet, die niet naar hem keek als een beroemdheid, maar om wie hij was, ik weet haar naam alleen niet meer. Volgens mij was het iets met een M. Maar goed, dat is de reden dat hij je liet gaan.”
“Hij deed wat… ?”
Aleandro glimlachte triest. “Hij deed het niet alleen voor zichzelf, maar ook voor mij.” Met die woorden verliet hij de keuken en liet hij mij achter. Voor hem? Waarom deed Matthew het in hemelsnaam voor Aleandro? Ik zakte langzaam neer op de keukenstoel. Dit kon gewoon niet waar zijn, ik kon het niet bevatten. Was die kus gemeend geweest?