|
A4tje 9+10/37
Hoofdstuk 2 :
‘Ieuw, spinnenwebben’, roept mevrouw Blauw die als eerste het huis binnenstapt. Dennis zwaait met zijn zaklamp de spinnenwebben kapot en zegt : ‘Ach, mevrouw, stel u niet aan, het zijn maar draadjes’. Mevrouw Blauw kijkt angstig en loopt door. Iedereen staat in de hal en schijnen met hun zaklampen op de muren. Het blijft stil tot Joris roept : ‘He, wat is dit?’, en schijnt op een schakelaar. ‘BOE…’, zegt Levi met een enge stem. Joris drukt de schakelaar omhoog en het ligt springt aan. In de hal staat een grote tafel met een groot vossenbeeld erop. Er staan nog twee opgezette raven naast. ‘Wow, zijn die echt?’, vraagt Rick die met zijn handen aan de tanden van de vos zit. ‘RICK, BLIJFT DAAR VANAF’, schreeuwt mevrouw Boom vanuit de deuropening. Rick schrikt en trekt zijn hand terug. ‘Ja, want daardoor kan een vloek loskomen’, zegt Mandy die bladert door haar boek. Mandy loopt naar Rick en wijst naar een zin. ‘Wat niemand weet, is dat er door het aanraken van een tand een vloek kan ontstaan’. Rick zucht diep, lacht en zegt : ‘Ach mens, je bent niet lekker’. ‘Je gelooft in boeken, ha ha’, zegt hij pestend. ‘Dat is ook zo, van lezen word je slim’, zegt Mandy lachend. Rick en Mandy kakelen zo nog een tijdje door tot Elize plots roept : ‘Roos, kom eens kijken’. Roos komt aangelopen en haar mond valt open van verbazing. Op een klein tafeltje in de hoek staat een gouden kistje met allemaal juwelen. Samira en Emma gaan er bij staan en kijken ook met open mond naar de juwelen. ‘Ik wil die ketting met de rode diamant, die reserveer ik’, zegt Elize vastbesloten. ‘Dat zou ik maar niet doen’, zegt Mandy die erbij komt staan. Elize doet haar armen over elkaar en vraagt : ‘En waarom dat dan niet?’. ‘Omdat dat kan zorgen voor verdwijning’, zegt Mandy en slaat haar boek alweer open. ‘Kijk, lees dit maar eens’, zegt Mandy en laat de zin zien. ‘Als iemand een kostbaar juweel steelt, leent of gebruikt kan dit leiden tot verdwijning’. Elize lacht en fluistert in Roos’s oor. ‘Ik geloof je toch niet’, zegt Elize en loopt richting mevrouw Blauw, die nog steeds naar de opgezette vos aan het kijken is. ‘Mooi hè’, zegt mevrouw Blauw. Elize knikt maar, terwijl ze het zielig vindt voor de vos. Mevrouw Boom duwt de deur die naar de woonkamer leidt open en knippert het ligt aan. Er staan veel antieke dingen in de kamer. In de voorkamer bevinden zich 4 donkerbruine sofa’s met beige kussens. In de kamer staat ook een hoge, brede boekenkast met veel boeken erin. Er hangen veel schilderijen in de kamer, onder andere een blank meisje met lange, oranje haren dat sip kijkt. Emma loopt naar het schilderij toe en bekijkt het grondig. Samira komt naast haar staan en vraagt : ‘Is er iets mis met dat schilderij?’. ‘Ik weet het niet, maar ik krijg er een raar gevoel van’, zegt ze. ‘Wat is er dan mee?’, vraagt Samira bang, ‘Is er iets mee gebeurt?’. Emma schudt haar hoofd en Samira loopt weer naar Elize en Kim, die een schilderij bekijken van een modebewuste dame. Snel pakt Emma haar tekenblokje uit haar tas en tekent het meisje na. ‘Hmm, dat truitje dat die vrouw aanheeft ziet er niet modern uit’, zegt Kim en bekijkt het schilderij nog eens. ‘Slimbo, dat was in vroeger, in de jaren ‘50’, zegt Elize. Opeens geeft Emma een gil en springt bij Samira in de armen. Samira kijkt haar vreemd aan en vraagt wat er is. ‘Ze lachte naar me’, zegt Emma hijgend. ‘Wie is ze?’, vraagt Samira verbaasd. ‘Dat meisje op het schilderij’, zegt Emma bibberend. ‘Volgens mij ben je moe, want zoiets kan dus niet’, zegt Martijn die aan komt lopen. Emma kijkt Martijn met betraande ogen aan. ‘Maar ik zag het echt, ik weet het zeker’, zegt ze half huilend. Martijn draait zich om en wilt weglopen, maar dan zegt Emma : ‘Wat als ze me iets aan wilt doen?’. ‘Dat gebeurt niet hoor, het is maar een schilderij’, zegt Martijn geruststellend. Emma kijkt hem beteuterd aan, en hoort Kathy zuchten. ‘Ze verzint dit’, zegt Kathy tegen mevrouw Boom. ‘Ik denk dat ze moe is, kijk maar eens naar haar wangen’, antwoordt mevrouw Boom die naar Emma’s gloeiende wangen kijkt. Mevrouw Blauw komt nu pas de kamer in en ziet het schilderij van het modebewuste meisje hangen en roept : ‘Is dat niet helemaal geweldig?’. De klas begint te lachen, behalve Emma. De mond van mevrouw Blauw hangt en ze zegt : ‘Had ik ook maar zo’n rokje’. ‘Ach, die kunt u toch kopen?’ vraagt Kathy, ‘Die verkopen ze ook bij de H&M.’ Mevrouw Blauw knikt en loopt naar de eettafel. Op de eettafel staat een bord met verharde koekjes die al een tientallen jaren oud zijn. ‘Hmm, daar had ik net trek in!’, zegt mevrouw Blauw en neemt een koekje. ‘NIET DOEN MEVROUW, DIE ZIJN NIET G…’, roept Fons die haar pMartijneert te waarschuwen. Maar het is al te laat, ze heeft al een hap genomen. ‘Hard, maar niet vies’, zegt ze en neemt nog een hap.
Verder?
_________________ M A R A H A R T J E K I L I A N - 2 0 ' 0 5 ' 2 0 1 1
|